“Ik onderzoek in mijn werk grenzen: de grens tussen leven en dood, de relatie tussen natuur en cultuur, tussen de geschiedenis en het heden…waarbij dikwijls ‘de mens als centraal gegeven’ in vraag wordt gesteld.
De beelden in mijn werk vinden meestal hun oorsprong in de persoonlijke herinnering of het collectieve geheugen, gerelateerd aan een hedendaagse problematiek.”

Matthieu is een wandelaar. Van in zijn jeugdjaren bij zijn ouders op het platteland rond Brugge heeft hij een grote fascinatie voor de natuur en voor het stappen. Ook nu nog komen de typische dreven en boerderijen van Beernem en omstreken regelmatig terug in zijn werk, naast een heleboel andere indrukken die hij al wandelend en op reis heeft opgedaan.

Deze kuifjesachtige figuur is als een eeuwig jonge reporter op onderzoek in de wereld van het waarneembare. Hij ziet het leven als een reis, een wandeling, op de schouders van miljoenen jaren natuur. Het huidige tijdsgewricht met al haar actualiteiten en prioriteiten is voor hem een begoocheling.

Matthieu kan niet bij één kunstvorm blijven, hij is een echte beeldbouwer. Hij moet van het een op het ander kunnen overstappen, doet weer nieuwe ideeën op en keert dan weer terug.